Architektura w The Last of Us 2 – zwiedzamy postapokaliptyczne Seattle

Architektura w The Last of Us 2 – zwiedzamy postapokaliptyczne Seattle

Siadając do The Last of Us 2, liczyłem na poziom szczegółów niczym w The Uncharted 4. I otrzymałem dokładnie, to o co prosiłem. Plansze są pełne szczegółów, smaczków. A całość oparta jest na rzeczywistych lokalizacjach.

UWAGA – w tekście znajdują się spojlery dotyczące lokalizacji oraz wątków poruszonych w grze – UWAGA

Według strony MobyGames, nad produkcją pracowało 2332 osoby i to naprawdę widać. Jak się szczęśliwie okazało, Jurek też miał okazję pograć w najnowszy tytuł od Naughty Dog. Więc połączyliśmy siły, by przedstawić ją jak najlepiej.

Od tego miejsca Jurek będzie Was prowadził po miejscach znanych z historii, a moje dopowiedzenia (zaznaczone na niebiesko) będą odkrywały historię danych obiektów. Jedziemy!

UWAGA – Ej, naprawdę będą spojlery. Ostatnia szansa, by zawrócić – UWAGA

Zielone Seattle

Głównym tłem opowiedzianej historii jest miasto Seattle. Bohaterki przemierzają: ulice, budynki, parki oraz lasy największego miasta w stanie Waszyngton.

Downtown w rzeczywistości prawie wcale nie posiada zieleni. W TLoU 2 jest jednak odwrotnie

Zanim ktoś rzuci kamieniem, że skąd w takim betonowym kołchozie tyle zieleni po zaledwie 25 latach od początku epidemii – parę słów nt. historii tego miasta.

Seattle jest położone pomiędzy zatoką Puget i jeziorem Washington, jest to teren z wysokim poziomem wód gruntowych. By sobie uświadomić, jak bardzo jest to ważny element, wystarczy dodać, że po „wielkim pożarze Seattle” w 1889 roku władze nakazały budowę nowych budynków przynajmniej o jedno piętro wyższe niż były poprzednio. Właśnie ze względu na wysoki poziom wód.

Budynek widoczny w tle to publiczna biblioteka, którą zaprojektował słynny Rem Koolhaas. Jest jednym z bardziej znanych budybków w Seattle

Doprowadziło to do sytuacji, w której budowano drogi od 3,7 do nawet 9 metrów wyżej niż poprzednie. A dawny poziom chodnika wraz np. z witrynami sklepowymi jest teraz piwnicami wielu budynków.

Znając te informacje łatwiej sobie uświadomić, że roślinność miała dość łatwy dostęp do wody i szybko udało się jej „wypłynąć” na betonowej pustyni.

Śladami Ellie i Diny

Mapa bardzo ogólnie trzyma się rzeczywistego odpowiednika. Zostało zachowane rozmieszczenie popularnych obiektów, jednak odległości między nimi zostały znacząco zmniejszone.

Dzień 1.
Dziewczyny rozpoczynają przygodę na drodze ekspresowej I-5 prowadzącej bezpośrednio do śródmieścia Seattle. Tę część miasta najłatwiej było zlokalizować dzięki mapce dołączonej do interface’u gry. Następnie Ellie i Dina trafiają do budynku szkoły.

Lowell Elementary School, pasuje wielkością i kształtem. Sąsiednia zabudowa też się zgadza. Jednak odległość do terenów stacji telewizyjnej w rzeczywistości jest 4 razy dłuższa.

Budynek umieszczony był poza zakresem mapy. Zlokalizowałem go dopiero w odniesieniu do kierunku i odległości względem kolejnego punktu podróży – stacji telewizyjnej. Wspomniana szkoła to najprawdopodobniej Lowell Elementary School na Capitol Hill.

Teatr Pinnacle

Następnym celem była fikcyjna stacja telewizyjna KMAB 13. Obiekt został zlokalizowany gdzieś miedzy Denny Park a trasą I-5. Później Ellie i Dina przedostają się tunelami metra pod same drzwi Paramount Theatre (w grze Pinnacle). Problem w tym, że pod samym teatrem nie ma żadnej stacji metra 😉

Paramount Theatre, który w grze nosi nazwę Pinnacle Theatre. Zmiany nazw istniejących budynków to powszechna praktyka w grach. W ten sposób można np. uniknąć roszczeń,ze strony właścicieli teatru.

Teatr Pinnacle to moje ulubiona miejscówka w grze. Pewnie wynika to z faktu, że przez jakiś czas pracowałem w warszawskim teatrze Sabat. W grze możemy odwiedzić jedynie najważniejsze sale, ale i tak czuć tam magię przedstawień teatralnych.

Zobaczcie, ile szczegółów ma charakteryzatornia

Budynek teatru jest wyjątkowy. Wybudowany w 1928 roku posiada ciekawy podział. Wysoki parter jest oddzielony wizualnie od reszty budynku zastosowaniem innego materiału oraz serii witryn sklepowych popularnych w budynkach z pierwszej połowy XX wieku.

Oryginał

Tuż nad wejściem znajdują się trzy doświetlające lobby portale. A całość budynku wieńczy neobarokowe ostatnie piętro wykończone okazałym gzymsem. Taki zabieg był stosowany by przechodniom zrekompensować brak widocznego dachu. Mogli dzięki temu podziwiać, chociaż pięknie zdobiony gzyms.

Dzień 2
Tego dnia Ellie wybiera się w podróż do dzielnicy Hillcrest oddalonej od teatru o jakieś 3 km. Przebiegu tej podróży nie poznajemy, ponieważ startujemy od razu na miejscu. Powrotu z Hillcrest do teatru też nie zobaczymy, ponieważ zostanie pominięty w przerywniku filmowym.

Tego samego dnia Ellie wyrusza jeszcze w podróż do szpitala. Niestety obiekt wskazany na mapie przez Dinę o nazwie Lakehill Medical Centre nie istnieje. Najbliższym szpitalem o podobnej nazwie jest Harborview Medical Centre. Po drodze zwiedzamy takie miejsca jak Seattle Conference Center czy okolice Pioneer Square Station, gdzie po raz pierwszy spotykamy Blizny.

Dzień 3
Ostatnim celem Ellie jest Seattle Aquarium przy molo 59. Zmierzamy tam, posiłkując się charakterystyczną dominantą. Jest nią The Seattle Great Wheel przy molo 57.

Tak w rzeczywistości wygląda The Seattle Great Wheel

Ulice zalane są wodą a budynki częściowo zniszczone. Dlatego do celu dostajemy się pieszo oraz za pomocą łodzi. Po drodze odwiedzimy: Pine Street, Pacific Place ze szklanym mostkiem oraz plac Johna McGrawa.

Dzień dobry Abby

Dzień 1.
Abby rozpoczyna swą przygodę na stadionie CenturyLink Field przemienionym na główną bazę WLF.

Wnętrze stadionu zaadaptowane na minimiasto

To z kolei chyba najciekawsza adaptacja twórców. Stadion CenturyLink Field otwarty w 2002 roku, można porównać pod względem kubatury i liczby miejsc do warszawskiego Stadionu Narodowego.

Oryginalne zdjęcie stadionu

Twórcy postanowili wykorzystać atuty takiego obiektu, by zaadaptować go do prostej formy fortu. Do czego się z resztą świetnie nadaje. Taki stadion, ma bardzo dużo przestrzeni zamkniętych, takich jak garaże, loże, sale i wszelkiej maści sanitariaty.

Art stadionu w grze

A jego największą zaletą jest fakt, że dysponuje grubymi ścianami u podstawy, a wejścia (po odpowiednim obsadzeniu) można trwale zamknąć i kontrolować. Dokładnie tak samo jak w fortach czy średniowiecznych zamkach. Środek, czyli przestrzeń sportowa to miejsce, które w przypadku gry zaadaptowano na pola uprawne i hodowle zwierząt, co jest bardzo sprytne, biorąc pod uwagę otwarty dach.

Art z gry – zaadaptowanie stadionu na potrzeby mieszkalne

Abby następnie wyrusza w podróż do wojskowego posterunku, który prawdopodobnie jest ulokowany gdzieś między Yesler Way a Jackson Sreet. Można to określić na podstawie odległości i kierunku od Smith Tower.

Prawdopodobny przebieg wędrówki Abby

Po południu Abby wyrusza do akwarium miejskiego. W trakcie podróży wpada w zasadzkę blizn. Z egzekucji, która mogła mieć miejsce w okolicach Pioneer Square lub Occidental Square zostaje uratowana przez Yare i Leva. Razem udają się do najbliższego schronienia, którym okażą się doki Colmana. Następnie sama dostanie się nabrzeżem do akwarium miejskiego.

Dzień 2
Abby wraca po Yarę i Leva. Prowadzi ich z powrotem do akwarium miejskiego. Następnie wyrusza z Levem do Lakehill Medical Centre. Po drodze zwiedzają takie wieżowce jak: Russell Investments Center czy budowę Qualtrics Tower.

Dzień 3
Abby wyrusza nabrzeżem do molo 66, na którym znajduje się Bell Harbor Marina, port dla olbrzymich wycieczkowców morskich. Z portu płynie łodzią na „Wyspę”.

Analiza topografii miasta potwierdza, że obszary te mogłyby zostać oddzielone od reszty miasta w przypadku powodzi.

Jest nią jednak wzgórze królowej Anny oddzielone wodą od reszty miasta. Potwierdza to bezpośrednie sąsiedztwo ze Space Needle. W przerywniku filmowym powracają do akwarium miejskiego, a następnie do Paramount Theatre.

Na koniec zbiorcza mapa wszystkich kluczowych lokalizacji. Jeśli uważacie, że punkty mogą być inaczej rozlokowane, to dajcie znać:)

W następnej notce dotyczącej The Last of Us 2 będziecie mogli przeczytać o domach głównych bohaterów.

Autorzy: Bartek i Jerzy